tekrar içine çekildikçe nefes alınamaz karanlıklara dalınan bir girdap gibi
nefesini düğümleyen kabuslar,
tekrar uyanıp uyanıp da aslında altında ezildiğin karabasanlar gibi...
nerden çıkar nerden gelirler belli olmayan karakuşlar başının üzerinde dolanır da güneşini kapatır gibi,
gece olduğunu görmeden, ayın batışına bakıp bir iç çekemeden, kızıl bir gün doğumundan güç alamadan geçen günler gibi....
itiraf edemediklerinle inkar ettiklerinin arasında gidip gelirken, kapalı bir kutuda sekip duran lastik bir top gibi...
....
bana biraz zaman lazım...
çok da değil, biraz...
gürül gürül de değil ama biraz akıntı lazım bu sulara...
biraz akıp götürsün diye...
ya da biraz yağmur lazım... yolları yıkayıp, toprak kokusunu taşıyacak burnuma...
siz bana bişii demeyin, ben kendime gelirim...
iter, saklar, örter, kapatır devam ederim...